W Krakowie, jak zwykle było świetnie. Cała masa spotkań z czytelnikami, wydawcami, blogerami i koleżankami i kolegami po piórze. Na takich imprezach trzeba bywać. A dla mnie to moment szczególny, bo miałem okazję podpisywać swoją najnowszą powieść "Krwi nie odmówi nikt". No i jeszcze jedno, nowa książka to nowa koszulka okładkowa i nowa pieczątka pasująca idealnie do tego co znajduje się w treści książki. Antoni Fischer poszedł do czytelników. Foto: Ewa Adamik Wydawnictwo Agora

7 października 2025 miałem zaszczyt wygłosić wykład inaugurujący nowy rok akademicki na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Wróciłem więc po latach na moją Alma Mater w roli wykładowcy otwierającego kolejny rok nauki w miejscu w którym sam kiedyś zaczynałem studia na kierunku socjologia. Fot. Małgorzata Dymowska Oto początek wykładu "Od socjologii do kryminału" To chyba pierwszy przypadek w historii Wydziału Nauk Społecznych UŚ, że wykład inaugurujący nowy rok akademicki prowadzi kryminalista. Tak, dokładnie jest tak jak powiedziałem, kryminalista czyli człowiek mający na co dzień do czynienia z kryminałem, kryminałami i innymi kryminalistami, bo tak właśnie twórcy kryminałów,…

Całe lata nie byłem w Domu Książki w Poznaniu. Pamiętam te czasy, kiedy każda wyprawa do Poznania wiązała się z obowiązkowym punktem programu w postaci tego właśnie miejsca. Tu zawsze była szansa upolować jakąś książkę, której próżno by szukać w mojej rodzinnej Pile. Ale z czasem ta najważniejsza poznańska księgarnia zaczęła podupadać. Książek było coraz mniej, pojawiły sie jakieś inne towary... W końcu Dom księzki zniknął z mapy Poznania. Pozostał tylko budynek, wpomnienie po czasach dawnej świetności. Na szczęście to już zamknięty rozdział. Dom Książki wrócił za sprawą @fundacjadomksiazki która wczoraj zainaugurowała cykl spotkań pod tytułem „Papier, Kamień & Język"…

Grafika: Eugeniusz Skorwider Związek Radziecki to kraj ludzi miłujących pokój, dlatego o pokój na świecie ludzie radzieccy będą walczyć do ostatniej kropli krwi – tak żartowano sobie za czasów PRL z naszych przyjaciół zza wschodniej granicy. I w istocie w tym żarcie było sporo gorzkiej ironii gdyż wszyscy dobrze wiedzieli jakim agresywnym krajem jest ZSRR. Nie ma już Związku Radzieckiego ale „homo sovieticus” mocno siedzi w głowach ludzi radzieckich z ich wodzem na czele. To taka mieszanka dumy narodowej, zbudowanej na przekonaniu o własnej wielkości i jednocześnie przeświadczeniu, że Zachód ich nie docenia i gardzi nimi a jednocześnie chce…